Tuesday, October 23, 2012

Enough

God won't always give us what we ask for, but he will give you what's suppose and what's enough.

I believe.
Just this few days, I am a little bit worried of my grade in my major subject but I believe I can achieve this certain grade which is quite high. Everyday I have been thinking of it, and praying for it. For I believe I have done to the extent I can reach that certain grade. Until, yesterday, I received my grades in all subject.

My worry ended with gladness and contentment. My grade in my major subject was one step closer to the certain grade I wanted. I wanted 1.75 and I got 2.0, very close right? I am not disappointed that I haven't reached that certain grade, I really appreciated it instead.

This is an achievement for me, really. Imagine, from one of the lowest, I am now one of the highest. 2.0 is already a very good grade. And in that very hard subject, I climbed from 2.5 up to 2.0. This is very unexpected, and this is the result of my performance.

Getting the grade of 1.75 is not just for personal intention, it's because I wanted my Dad to be happy, to show him that I've done my best to get a higher grade. Though, 2.0 is appreciated. Once, he told me, "Basta matataas lang grades niyo, masaya na ako, sulit na ang pagod ko sa trabaho". (When you grades are high, I'll be happy, my effort for working is worth it) It's one of my motivation for wanting higher grades.

But, God knows what I have done, He knows what I deserve. He knows I asked for the certain grade of 1.75, yet I got 2.0 because that's what is suppose to be my grade. 2.0 is enough. I have done enough and I got what's enough. It's fair.

I believe I can do more next time, I can do much for my grades, and he will give me enough of what I invested for the subject.

Thanks be to God :)

Sunday, October 21, 2012

Life is Fair



God's blessing may come as a surprise; how much we receive depends on how much we believe.

All of us are wishing for things to happen, for things we can have. We have our unlimited wants in life, but what we can have is just limited. We have a lot of dreams, but we can only achieve some. There are things we have, yet we still want other things.

One reason, we have limited resources. We can only buy things we want to the extent that you have the money. The more we have the money, the higher year we can achieve in school. The longest time you can use the ball pen is as long as there's still ink, unless it's lost. We have limited resources that stops us to get everything we want.

Another reason, not everything we want can be purchased, there are things that we can have without money. But, we can't have them because it's priceless. Just like having a partner, you just can't buy your partner in life. You have to make effort to bring the girl to the altar and grow together. Also, we have to study very much to pass our exams and have higher grades. Those don't require money, yet the way we can have them is by doing something.

At the time people cannot have what they want, they will start to say "LIFE IS UNFAIR".

Life is unfair because some people have, but they haven't.
Life is unfair because they can't have the things they want.
Life is unfair, it is fair to others, but it's not to me.
Many more reasons saying life is unfair, they say life is unfair.

Actually, "LIFE IS FAIR"

Life gives you on what you do for your life. And getting things is beyond paying money and doing effort for what you want to have. Not because you spent money, not because you did something, does not mean you can have everything you want. But, don't think that life is unfair for you.

You also need to do things on your life that do not require something in return. But, unexpectedly, life will shower you blessings in return. There are things that we don't want before, but life will give you more than what you wanted.

Things will also be in your favor if you believe. Believe you can have what you want. Believe. Believe. Believe.

Sometimes, people spend for our tuition but they don't believe they can finish the course.
Sometimes, man courts a girl without believing he can have the girl's "Yes".
Sometimes, man spends for the business, puts his time into the business, but does not believe much that the business will grow.

They don't believe, they fail. Then, they will say Life is Unfair.

It is unfair if you say "Life is unfair", because actually "Life is Fair".


If life is unfair to everyone, doesn't that makes life fair?

You should put into your mind, that everyone cannot have everything they want. Some have things that you do not have, but you also have things that others do not have. There are things you don't have and other's don't have too. And, there are things that you have, and others have it too.

Life is Fair.

Blessings will come to you by surprise, by disguise, and by slice. Life will give you what you deserve, you can see them, you can feel them, and you can have them piece by piece.

Always Think: You Are Blessed. Believe That You Are Blessed. :)


Friday, October 19, 2012

Grades

Usapang grades naman tayo..

Ang mga estudyante, madalas sinasabi:

"Hindi GRADES ang magdidikta ng Kinabukasan ko!"

Nag-isip ba sila bago sabihin yon? Oh reaction lang nila kapag mababa grades nila?

Kung naniniwala kang walang magagawa ang grades sa kinabukasan mo, eh bakit ka pa nag-aral? Araw-araw ka pumapasok sa eskwela, tapos iisipin mo walang epekto ang grades mo? Tambayan mo siguro ang eskwela. Pero bakit ginagawa at tinatapos mo mga requirements, diba para umangat ang grades?

Kahit ano man ang sabihin natin, sa pagpasok sa eskwela ay kasama na ang pagkuha ng GRADES. Bago mo makuha ang diploma, kailangan maipasa mo muna ang grades requirements. Grades pa rin. Katunayan, ang buong taon o buong semester mo sa pag-aaral, nagrereflect sa grades mo.

Kung hindi grades ang magdidikta sa Kinabukasan ng tao, bakit napakaraming tao ang gustong mag-aral? Madaming gustong makapag-aral para magkaroon ng Diploma at magkaroon ng magandang trabaho at maluwag na pamumuhay.

Isang malaking issue sa bawat bansa kapag maraming mamamayan o mga bata ang hindi makapag-aral. Bibigyang pansin pa ba yan kung hindi grades ang magdidikta ng kinabukasan, hindi. Kaya sa bawat batang pumapasok, pag-iigihan nilang mag-aral para sa Grades.

Bakit ang isang Scholar? Lalo na mga scholar na hindi makapag-aral kung walang scholarship. Ang mga yan, nag-aaral ng mabuti at maigi para tumaas ang grades, maipagpatuloy ang pag-aaral, makatapos, magkaroon ng diploma, makapagtrabaho sa kinuhang propesyon. Grades pa rin.

Grades are just numbers as we say, but these numbers are critical, this can make a difference in your future.

Kaya mga kapwa ko estudyante, pag-igihan ang pag-aaral, Grades can define our future.

Sabihin na nating mayroong mayayaman at matagumpay na hindi man nakatapos ng pag-aaral, eh sila may talino at talento kaya sila naging matagumpay.

Oo. Meron nga tayong talino, pero tiyak mo ba na sa talino na yan, magiging matagumpay ka na? Huwag pakasisiguro. Kaya mabuti pa ay mag-aral ng maayos sa paaralan para sa Grades.

Ito ah, para sakin lang:

Nag-aaral tayo para magbigay kasiguraduhan sa gugustuhin nating propesyon, kung makatapos man tayo. Kung hindi naman, doon, doon mo na magagamit ang talento at talino mo para maging matagumpay pa rin.

BUT!
One thing is certain about GRADES.

Grades can never define who we are as a person. :)

Thursday, October 18, 2012

Torpe

Torpe - Ano nga ba ang torpe? Sino ba ang torpe? Bakit may torpe?

Ang isang tao ay tinatawag na torpe kapag mayroon siyang pag-ibig na nararamdaman ngunit hindi naman niya masabi sa taong mahal niya. Lingid sa kaalaman ng lahat, parehong nakakaramdam ng pagkatorpe ang lalake at maging mga babae. Natural kasi ang magtapat sa mga lalaki kaya nahahalata ang pagiging torpe, sa mga babae ay hindi natural ang pagtatapat ng nararamdaman kaya hindi halata ang pagiging torpe.

Nagiging torpe ang mga tao, lalo na mga lalaki, dahil sa madaming dahilan. May iba't ibang sitwasyon kaya nagiging torpe ang mga lalaki. Hindi kaya madali ang magtapat, kailangan ng timing at lakas ng loob. Bakit may torpe? Dahil hindi allowed ang pag-ibig sa lahat ng pagkakataon.

"Kung sino pa ang nahihiyang maghayag ng nararamdaman, siya pa ang may tunay na nararamdaman."

Yung mga lalaking malakas nga ang loob sa pagsabi ng nararamdaman sa babae, eh hindi naman talaga in love. Yung feeling na gusto lang magka-girlfriend. Hindi nga torpe, hindi naman din marunong magmahal. Mga lalaking madaming kayang sabihin sa babae, hindi naman mula sa puso. Matinik nga sa babae, malambot naman ang bones.

Yung mga torpe, hindi man umamin sa minamahal nila, totoo naman ang pagiging concern sa babae. Minsan sila pa ang kasama ng babae kapag sinaktan ng mga boyfriend nila.

"Nakatago man ang salita, ipinapakita naman. Hindi na mapigilan eh, kusa na ang katawan para ipakita ang nararamadaman. But, action speaks louder, the words still make it clearer."

Meron din naman mga lalaki na natotorpe, hindi na makapagsalita, hindi pa makalapit. Naku, wala ng chance yan. Kung pag-ibig nga yan, inaasahan nang maibabaon yan.

Mayroong sitwasyon na torpe ang lalaki, hindi dahil sa takot magsalita, pero dahil naipit sa sitwasyon.

Torpe ang lalaki, kapag alam niyang ang karibal ay mas lamang sa kanya sa porma.
Torpe ang lalaki, kapag may crush na ibang lalaki ang babae.
Torpe ang lalaki, kapag may boyfriend na ang lalaki. Syempre nga naman ayaw na gumitna.
Torpe ang lalaki, dahil alam niyang hindi pa yon ang tamang oras.
Torpe ang lalaki, dahil hindi siya sigurado kung mag boyfriend o wala ang babae.
Torpe ang lalaki, dahil ayaw niyang sirain ang pag-aaral ng babae.
Torpe ang lalaki, baka takot nang masaktan muli.
Madami pang rason ang pagiging torpe ng lalaki.

Meron pang iba na uunahin muna ang pag-aaral para kapag nagtapat siya sa babae eh successful na siya.
Yung iba, umaasa sa destiny. Kung sila talaga, masasabi din niya.

Buti pa nga mga torpe, nasasaktan eh. Ang ibang lalaki kapag nawalan ng minamahal, wala man pakialam.

Mga girls, huwag niyo din maliitin ang mga lalaking torpe, hindi madali ang maging torpe. Mahirap, nasasaktan din ang mga torpe kahit hindi pa man nagiging kayo. Selos lagi ang kasama ng mga torpe. Mahirap din magpretend na hindi kayo mahal, minsan di nila alam kung dapat kayong lapitan o layuan. Ang mga torpe ay may puso, kaya tunay kung magmahal.

"Kapag naubos ang mga torpe, malamang senyales yan na madami ng manloloko." Kaya mas okay pa rin ang mga torpe kaysa sa mga manloloko.

Pero, payo lang mga torpe. Walang mangyayari kung di niyo sasabihin. Tapatin mo siya, kung gusto niya, ligawan mo. Kung ayaw, atlis nasabi mo. Mas mapapanatag ka pa nun. Diba?

Lahat ng tao, pwedeng magmahal, basta tunay ang nararamdaman.

Monday, October 15, 2012

The Last or The First? :)

Pasado ang 4772 CPAs sa October2012 CPA Board Exam.

Nakakainggit naman, sa ngayon ako ay nag-aaral ng Accountancy to earn my degree and someday I'll be taking the board exam. Gusto ko na magtest! Pero hindi pa ko handa, kaya kailangan ko pa mag-aral ng mabuti para dadating ang araw na papasa din ako at maging Certified Public Accoutant!

Bigla kong naisip: Gusto kong maging kauna-unahang Zablan na maging CPA. Nagsearch ako sa google, meron na palang CPA na Zablan, kahit pa hindi ko sila kilala. Di na ko magiging unang Zablan na maging CPA.

Naisip ko din: Kapag pumasa ako sa board exam, alphabetical yun kapag nakapost. Nandun na naman ako sa bandang kahulihulihan ng listahan. Eh sa klase lagi na nga akong bandang huli eh. Kasi nga Zablan ang surname ko. Madalas nasa huli.

At naisip ko ulit: May bago akong plano. Gusto kong maging Pinakaunang Zablan na maging Topnotcher sa CPA Board Exam. Para hindi ako basta-basta nasa dulo ng listahan, ilalagay ang pangalan ko sa taas ng pangalan nilang lahat, dahil nga topnotcher ako. 

Ang sarap sa feeling, iniisip ko pa lang. Pano kaya kung maging totoo na, sana nga. :) Hindi naman masama ang mangarap eh, nag-umpisa ako sa pangarap ko kaya papangarapin ko na din kung ano ang gusto ko sa pangarap ko.

Ako na nga ba ang Pinakaunang ZABLAN na magiging Topnotcher sa CPA Board Exam?

Abangan..
#CPABoardExam2016

- Fernando V. Zablan Jr., CPA

Sir FINAC: Sure na ba kayo next sem?

On our last day for the subject Financial Accounting 1 (FINAC1), last discussion day for our exam, my professor left a hanging question: Sure na ba kayo next sem? (Are you sure to continue the next sem?). We have talked about him being our professor for next semester, that's why he left us with that question :)

Well, this first semester in my second year in college has been very difficult for me.. And I say this has been the most challenging I've ever had in my school years. But, the challenge became an advantage for me. Honestly, I am the type of person who's competitive, in a way that I don't want to be the least in the class. I don't want to have a low grade when others have high. So, challenge accepted.

The preliminary part of this semester was tough, I am studying ENOUGH for my major subject (FINAC1) but still I fail or get zero in quizzes and seat works. I study hard in my major subject and sacrifice a little of my minor subjects. I face the book every night with ENOUGH time but I still can't get a good score. That's how critical the situation for me. And, knowing I have the grade of 2.5 in my major subject, this made me realized that I haven't done enough yet. 2.5? When in my previous accounting subjects I have 1.25 and 1.75 plus I am running to be part of the Dean's List. This isn't good, so I have to make a change, a lot of changes in my habit.

In the start of the Midterm, I promised myself to do more of studying so I can get high grade and to recover my grade from the critical situation. I am now studying MORE THAN ENOUGH just to recover my grade. Things went fine, I get perfect quizzes and seat works, though some have mistakes. I face the book until I understand everything in the chapter, I focus on studying and I got the most challenging moment in life. I was just in the kitchen, sitting in the chair, the book on the table, on studying all night long. Grabe! I have done better now. Then, suddenly, a 100% Scholarship was granted to me. And so I am more motivated to study and do things to recover my grade. Everything went fine, got perfect scores, better performance and I am able to share my knowledge with people around me.

On the finals, I gave everything I've got! The best I can, MORE THAN OF MORE THAN ENOUGH. Did everything for my major subject. Assuring every scores to be high. So things went according to my plan, and with the guidance of the Lord, it's according to His will.

This semester is very difficult and yet very challenging. I went down and climb again. I loved it. I learned too many and I know I still have a lot to learn. I have developed my habit of studying and I will study the essential things in my chosen career.

Some have had high grades but just copy in exams and quizzes. Some even leak answers to get high score. Some just depend on answers of the others and they want to have a very high score. This makes me proud that I didn't depend on copying during exams, I just depend on the book and on my own brain. I know someday, I can do better than those who just copy. I'm glad that my seatmate is studious too, makes me wanna study more.

So, what's my answer to my professor's question? Am I sure to continue in the next semester?

Of course I am! I already did my best, I know now how I can do better and at my best for the succeeding semesters. I will finish what I have started and undergo all trials that can make me do better.

Sir, thanks for that challenging question, I am challenged to do better next semester. :)

"It's not how deep you fell, It's how high you can stand and walk again."

Wednesday, September 19, 2012

Yung feeling na... Blogger ka.

Ang sarap sa feeling! Alam mo yung, after years or months, mababasa mo ulit ang mga sinulat mo. Dito sa blog ko nakapost ang karamihan sa mga nasulat ko, karamihan dahil hindi lahat eh nailagay ko dito sa kadahilanang nawala na.

Masarap magsulat! Isa sa pinakagusto ko ay isulat ang mga nilalaman ng isip ko, mga nararanasan ko, mga bagay na gusto kong bigyan ng pansin, at mga bagay na kahit hindi naman mahalaga eh binibigyan ko ng halaga. In logic, you put into terms the ideas in mind. Simple lang ang dahilan ko, dahil alam ko ay ikatutuwa ko ito balang araw.

Blogger ako, nilalagay ko ang gusto kong i-post, parang compilations ng mga bagay na naisulat ko. Wala naman bawal dito eh, sulat mo ang gusto mo. Ako kasi, pati mga bagay na hindi naman dapat bigyan ng pansin, papansiin ko. Kahit hindi mahalaga, pinapahalagahan ko. Kahit simple lang siya, gagawin ko siyang maganda. Lalong lalo na, kung isang espesyal na bagay yan sa buhay ko, aba! Yan ang gustong gusto kong sinusulat!

Karamihan sa mga posts ko, tungkol sa love. Ang mga karanasan ko sa pag-ibig, sinusulat ko. Maging masaya man o malungkot ang pag-ibig, isusulat ko. Bakit? Kasi bawat karanasan ko, isang mahalagang parte ng buhay ko. Ang pag-ibig ay isang napakasarap na pakiramdam, gagawin kang masaya niyan kahit kakaiba na ang mga nangyayari sa paligid. Maghiwalay man sa huli, hindi pa rin mawawala ang alaala at pagsasamahan.

"Isusulat ko ang love story ko, dahil masaya ako eh. Anumang ikasasaya ko ay isusulat ko. Syempre pasasalamat ko din sa kanya, hindi ko man banggitin ang pangalan niya, alam ko siya ang nasa istorya."

May mga araw na pagod ako, nahihirapan sa pag-aaral at binabagsakan ng problema. Minsan, babasahin ko ang mga posts ko, lalong lalo na yung mga matagal o luma na. Parang gumagaan ang pakiramdam ko. Madalas, ang reaction ko, "Nasulat ko pala ito?" "Di ko alam naisip ko ang bagay na to."

"Yung feeling na... Blogger ka. Babasahin mo ang sariling karanasan mo, malalaman mo kung gaano na kalaki ang pinagbago mo mula nung mga panahon na naisulat mo yun. Yung after ng karanasan na yun, nagbago ka sa ikabubuti mo. Masarap sa feeling!"

Tatlong taon na akong blogger, sana ay umabot pa ako ng marami pang taon. Malamang tatagal ako sa blogging, para mas madami pa akong maisulat na tungkol sa buhay ko.

.